به قول سهراب:و نترسیم از مرگ مرگ پایان کبوتر نیست....مرگ گاهی ریحان می چیند مرگ گاهی ودکا می نوشد
هیچ می دونستی که این شعر کاملا صوفیانه است و نه عرفانی؟ چیزی که توی کتاب های درسی نوشته بود نیست!؟این شعر به یکی از اعتقادات صوفیه مربوط است که اکثر مذاهب دیگه اسلام اون رو ردو می کنند. اون اعتقاد به تناسخ تکمیلی است. رساله ها در باب رد تناسخ از هر نوع نوشته شده که یکی از قوی ترین دلایل رو ملاصدرا در رد این نظریه داده است.ولی همیشه این شعر رو دوست داشتم. حتی وقتی این مومضوع رو نمی دونستم بیشتر دوستش داشتم.موفق باشید.
به قول سهراب:
و نترسیم از مرگ
مرگ پایان کبوتر نیست....
مرگ گاهی ریحان می چیند
مرگ گاهی ودکا می نوشد
هیچ می دونستی که این شعر کاملا صوفیانه است و نه عرفانی؟ چیزی که توی کتاب های درسی نوشته بود نیست!؟
این شعر به یکی از اعتقادات صوفیه مربوط است که اکثر مذاهب دیگه اسلام اون رو ردو می کنند. اون اعتقاد به تناسخ تکمیلی است.
رساله ها در باب رد تناسخ از هر نوع نوشته شده که یکی از قوی ترین دلایل رو ملاصدرا در رد این نظریه داده است.
ولی همیشه این شعر رو دوست داشتم. حتی وقتی این مومضوع رو نمی دونستم بیشتر دوستش داشتم.
موفق باشید.